http://occupationaltherapysl.blogspot.com/
Monday, February 1, 2016
96.
~~~~රිද්මය~~~~
මම සාමාන්‍යයෙන් උදෑසන නැගිටින්නේ හතරට...නිවසක ඇති බොහෝ වැඩ රාජකාරි සම්පූර්ණ කරන්නට ඒ වෙලාවට නැගිටින්න සිදුවෙනවා....
නමුත් ඒ හිමිදිරිය...ජීවිතේට ගෙන එන රිද්මය විමසන්න මම බොහොම කැමතියි.
පළවෙනිම හිරු කිරණ වැටෙන්නටත් කලින් පරිසරයේ ස්වභාවික රිද්මය ඇරඹෙනවා...ගහ කොල පවා ඒ රිද්මයට අනුගතයි...වාහන දුමෙන් අපවිත්‍ර වන්නට පෙර පැහැදිලි සුවඳකින් හමා එන සුළං රැල්ල පවා ලා රිද්මයකින් හමන්නේ....තවත් මොහොතකින් අහිමි වෙන ඒ රිද්මය උකහා ගන්නට නම් .....උදේම නැගිටලා ඒ සුන්දරත්වය ස්පර්ශ කරන්නට ඕන...
අරලියා...වගේ මල් වල සුවඳ පරිසරයට මුසු වෙන්නෙ ඒ වෙලාවට...මිදුලෙ සමන්පිච්ච වැලේ මල්වල මුදු සුවඳ එයට මුසු වෙනවා...
මගේ මහත්තයා හැන්දෑවට මුලු මිදුලටම ජල විදිනයකින් තණකොල වලට පවා වතුර දානවා...ඒ නිසා උදේම පාවහන් නැතුව ඒ තණකොල බිස්සට පා තිව්වාම නිදිබර ගතිය මැකෙනවා....හැමදේම රිද්මයක්...
උදේම මගෙ මාමණ්ඩි රේඩියෝවේ දමන පිරිත් හඬ පවා..ඉස්සර ළමා කාලේ තුන් සූත්‍රය මම පාඩම් කරගත්තේ ආච්චි අම්මා ගෙන්....සමහරක් විට ආච්චි අම්මත් ඒ පාලිවදන් වල තේරුම අකුරින් අකුරට වචනෙන් වචනෙට තේරුම් නොදැන ඉන්න ඇති..මම දැන්ං උන්නෙත් නෑ...නමුත්..ඒ ශබ්ද රසය....නැවත නැවත කියවද්දි එන රිද්මය එක්ක තමයි....පාඩම් වෙන්නෙ ....නිරායාසයෙන් ඒ පිරිත් හඬ ජීවිතයට බද්ධ වෙනවා....
අල්ලපු වැටේ තියන පල්ලියේ ගන්ඨාර හඬත් එක්ක මේ දිනවල ඇසෙන ගීතිකාත් එහෙමයි...දෑස් වසා අහන් ඉන්න විට...ජීවිතේට රිද්මයක් එකතු කරනවා.....
අපි හැල්මෙ දුවන්න විනාඩි කීපයකට පෙර..මේ රිද්මයට එක් වෙන්න...හැකිනම්....ඒක මුලු දවසටම ප්‍රාණවත් හැඟීමක් දෙනවා....
අපි සොයානොගන්නෙත් ඒ රිද්මයමයි....
සිහිල් සුලං රැල්ලේ
ඔබේ සුවඳ මුසුවේ
ආදරයේ මුදු සුමුදු පහස ලැබ
හදවත දලු සෙලවේ....
මේ ගීය දෑස් වසා අහන්න...මට ලා සිලිලාරයක හඬත් ඇහෙනවා....ඔහේ ඇහෙන ගීයකට වඩා අහන ගීයක රිද්මය ඒකයි......
ඉතින් ඔබට ජීවිතයේ රිද්මය හමුවෙන සුබම සුබ දවසක් වේවා..!..
2016 / 02 /01
මම සාමාන්‍යයෙන් උදෑසන නැගිටින්නේ හතරට...නිවසක ඇති බොහෝ වැඩ රාජකාරි සම්පූර්ණ කරන්නට ඒ වෙලාවට නැගිටින්න සිදුවෙනවා....
නමුත් ඒ හිමිදිරිය...ජීවිතේට ගෙන එන රිද්මය විමසන්න මම බොහොම කැමතියි.
පළවෙනිම හිරු කිරණ වැටෙන්නටත් කලින් පරිසරයේ ස්වභාවික රිද්මය ඇරඹෙනවා...ගහ කොල පවා ඒ රිද්මයට අනුගතයි...වාහන දුමෙන් අපවිත්‍ර වන්නට පෙර පැහැදිලි සුවඳකින් හමා එන සුළං රැල්ල පවා ලා රිද්මයකින් හමන්නේ....තවත් මොහොතකින් අහිමි වෙන ඒ රිද්මය උකහා ගන්නට නම් .....උදේම නැගිටලා ඒ සුන්දරත්වය ස්පර්ශ කරන්නට ඕන...
අරලියා...වගේ මල් වල සුවඳ පරිසරයට මුසු වෙන්නෙ ඒ වෙලාවට...මිදුලෙ සමන්පිච්ච වැලේ මල්වල මුදු සුවඳ එයට මුසු වෙනවා...
මගේ මහත්තයා හැන්දෑවට මුලු මිදුලටම ජල විදිනයකින් තණකොල වලට පවා වතුර දානවා...ඒ නිසා උදේම පාවහන් නැතුව ඒ තණකොල බිස්සට පා තිව්වාම නිදිබර ගතිය මැකෙනවා....හැමදේම රිද්මයක්...
උදේම මගෙ මාමණ්ඩි රේඩියෝවේ දමන පිරිත් හඬ පවා..ඉස්සර ළමා කාලේ තුන් සූත්‍රය මම පාඩම් කරගත්තේ ආච්චි අම්මා ගෙන්....සමහරක් විට ආච්චි අම්මත් ඒ පාලිවදන් වල තේරුම අකුරින් අකුරට වචනෙන් වචනෙට තේරුම් නොදැන ඉන්න ඇති..මම දැන්ං උන්නෙත් නෑ...නමුත්..ඒ ශබ්ද රසය....නැවත නැවත කියවද්දි එන රිද්මය එක්ක තමයි....පාඩම් වෙන්නෙ ....නිරායාසයෙන් ඒ පිරිත් හඬ ජීවිතයට බද්ධ වෙනවා....
අල්ලපු වැටේ තියන පල්ලියේ ගන්ඨාර හඬත් එක්ක මේ දිනවල ඇසෙන ගීතිකාත් එහෙමයි...දෑස් වසා අහන් ඉන්න විට...ජීවිතේට රිද්මයක් එකතු කරනවා.....
අපි හැල්මෙ දුවන්න විනාඩි කීපයකට පෙර..මේ රිද්මයට එක් වෙන්න...හැකිනම්....ඒක මුලු දවසටම ප්‍රාණවත් හැඟීමක් දෙනවා....
අපි සොයානොගන්නෙත් ඒ රිද්මයමයි....
සිහිල් සුලං රැල්ලේ
ඔබේ සුවඳ මුසුවේ
ආදරයේ මුදු සුමුදු පහස ලැබ
හදවත දලු සෙලවේ....
මේ ගීය දෑස් වසා අහන්න...මට ලා සිලිලාරයක හඬත් ඇහෙනවා....ඔහේ ඇහෙන ගීයකට වඩා අහන ගීයක රිද්මය ඒකයි......
ඉතින් ඔබට ජීවිතයේ රිද්මය හමුවෙන සුබම සුබ දවසක් වේවා..!..
2016 / 02 /01
Saturday, January 2, 2016
95. බස් කවි....
පැය දෙකකට ආසන්න කාලයක් උදේ ට සහ හවසට වැඩට යන්න වැය වෙන වා මගට...
ඒක වෙනම යුද්දයක්..ජීවිතේට...
බොහොමයක් අත්දැකීම් නීරසයි...කටුකයි...මනසටත් හිරිහැරයි..
ඒත්...රටක් රාජ්ජයක් හම්බුනා වගේ සීට් එකක් ලැබුනම ...කවි නොලියා වෙන කුමක් කරන්නද....
බස් කවි
පැය ගනන් නැවතුමේ පා රිදෙන තුරු හිටං
එල්ලෙන්න බස් එකක දරන සටනේ නිමක්
ඇඟලුම්ද අබරණ ද අහිමි වේදැයි බියක්
දැනෙන හැම උදයක්ම අලුත් කවියක් ගෙනෙත්
දාබිඳුද..වත්සුණුද..එකට මුසුවන රුවක්
ඇස් අඳුන් බොඳ වුණම ඒක අමුතුම හැඩක්
සාරිපොට ගෙල වටට දවටගෙන තව කතක්
එල්ලෙයිද හිතෙන තරමට බයක් හිත ඇවිත්
අතෝරක් නැති සිංදු හඬා වැටෙනා පෙමින්
දෙසවනට ගොරහැඬියි ඒත් කරනෙමි කුමක්
කර රැඳුනු බෑගයට හොවන්නට බෑ අතත්
අවලාද...නොරිස්සුම් දහක් උවනක ඇවිත්
මහමගට හෙලා යන කසල දසුනට ඇවිත්
ඒ වුණත් කවි ලියමි ලැබූ අසුනේ හිඳන්
මල් ගොමුද තුරු හිස් ද මවා ගමි ඒ සැණින්
කවි උපද්දන මෙවන් තවත් උදයක් ඇවිත්.....
කලු සහ සුදු....
මුහුනු පොතට ලිව්ව එකක්....
ඒක වෙනම යුද්දයක්..ජීවිතේට...
බොහොමයක් අත්දැකීම් නීරසයි...කටුකයි...මනසටත් හිරිහැරයි..
ඒත්...රටක් රාජ්ජයක් හම්බුනා වගේ සීට් එකක් ලැබුනම ...කවි නොලියා වෙන කුමක් කරන්නද....
බස් කවි
පැය ගනන් නැවතුමේ පා රිදෙන තුරු හිටං
එල්ලෙන්න බස් එකක දරන සටනේ නිමක්
ඇඟලුම්ද අබරණ ද අහිමි වේදැයි බියක්
දැනෙන හැම උදයක්ම අලුත් කවියක් ගෙනෙත්
දාබිඳුද..වත්සුණුද..එකට මුසුවන රුවක්
ඇස් අඳුන් බොඳ වුණම ඒක අමුතුම හැඩක්
සාරිපොට ගෙල වටට දවටගෙන තව කතක්
එල්ලෙයිද හිතෙන තරමට බයක් හිත ඇවිත්
අතෝරක් නැති සිංදු හඬා වැටෙනා පෙමින්
දෙසවනට ගොරහැඬියි ඒත් කරනෙමි කුමක්
කර රැඳුනු බෑගයට හොවන්නට බෑ අතත්
අවලාද...නොරිස්සුම් දහක් උවනක ඇවිත්
මහමගට හෙලා යන කසල දසුනට ඇවිත්
ඒ වුණත් කවි ලියමි ලැබූ අසුනේ හිඳන්
මල් ගොමුද තුරු හිස් ද මවා ගමි ඒ සැණින්
කවි උපද්දන මෙවන් තවත් උදයක් ඇවිත්.....
කලු සහ සුදු....
මුහුනු පොතට ලිව්ව එකක්....
Monday, November 2, 2015
92.අපූර්ව වූ ප්‍රේමය
ප්‍රේමය කියන්නෙ හරි අපූරු මනෝ ස්වභාවයක්.....
කවියක් තරම් ඒ හැඟීම් සටහන් කරන්න වෙන මාධ්‍යයක් මට නම් නැහැ...
කණට ඇහෙනා නෑහෙන
හරි සියුම් සීනු රිද්මෙක
ඇසැර බලනා උදයක
මට පෙනී නොපෙනෙන
නුඹෙ සිනා වත.....
කවියක් තරම් ඒ හැඟීම් සටහන් කරන්න වෙන මාධ්‍යයක් මට නම් නැහැ...
කණට ඇහෙනා නෑහෙන
හරි සියුම් සීනු රිද්මෙක
ඇසැර බලනා උදයක
මට පෙනී නොපෙනෙන
නුඹෙ සිනා වත.....
කවුලු දොර හිදැසකින් දිස්වෙන
දහසක් දනන් නෙතු මත
කැටයමක් සේ නොමැකෙන
හිත යට කෙටූ සිතුවම........
දහසක් දනන් නෙතු මත
කැටයමක් සේ නොමැකෙන
හිත යට කෙටූ සිතුවම........
මළ හිරු බසින සඳ
අන්තිම හිරු කෙඳිත්තක
දවටා එවා නික්මෙන
අමුතුම පැහැය දනවන
ආදරයේ විසුල රිද්මය........
අන්තිම හිරු කෙඳිත්තක
දවටා එවා නික්මෙන
අමුතුම පැහැය දනවන
ආදරයේ විසුල රිද්මය........
යනෙනා මග තොටද
පසෙකින් තබා ගෙන යන
මිදුලේ කොනක පිබිදෙන
සුදුමල් අහුරු බබලන
වතුසුද්ද පඳුරේ තැනක
එල්ලා තබා ගෙට යන...
ඒ අපූර්ව මතකය....
පසෙකින් තබා ගෙන යන
මිදුලේ කොනක පිබිදෙන
සුදුමල් අහුරු බබලන
වතුසුද්ද පඳුරේ තැනක
එල්ලා තබා ගෙට යන...
ඒ අපූර්ව මතකය....
නුඹේ නොවන
මගේද නොවන
ඔව්......එනමුදු
අපේ ම වන...
අනුන්ගේ නොම වන
මගේද නොවන
ඔව්......එනමුදු
අපේ ම වන...
අනුන්ගේ නොම වන
පින්තූරෙ නම් ගූගල් අනුග්‍රහයෙන්
Thursday, October 29, 2015
91.කුරුඳු පොලු එදා සහ අද
ලංකාවෙ ජනමාධ්‍ය ගැන කියන්න තරම් අහිතක් නැතත්..මම ප්‍රවෘත්ති කියවීම නවත්තලා දැන් ටිකක් කල්.
ඒකෙන් වෙන අවාසි නැතුවාම නෙවේ..හිටපු ගමන් අපේ එක්කෙනා අහනවා ඔය මොකේද එකේ ඔලුව ඔබන් උන්නාම ලෝකෙ වෙන දෙයක් වත් දන්නෙ නෑ නේද කියල...
ඒ මොකේද එකේ ම නෙවේ මේ ඔලුව ඔබන් ඉන්නෙ කියල පැහැදිලි කරල වැඩකුත් නෑ නෙ...
මම ඉතින් රටේ ලෝකෙ වෙන ඒවා ....ඒ කියන්නෙ ඕපාදූප නෙවේ...ප්‍රවෘත්ති ගැන දැනගන්නෙ...කෝච්චියෙ බස් එකේදි ගැහැණු මිනිස්සු රහ කර කර තලුමරන ඒවා අහන් ඉඳලයි...අපේ ගෙදර පුවත්පත් හා රූපවාහිනි පුවත් ගැන විමසිල්ලෙන් ඉන්නා අයගේ කෑම මේසේ විස්තර විචාරයෙනුයි...
සති අන්ත පුවත් පත් කියවන එක නවත්තන්න වුණේ...පහු ගිය කාලේ ස්ත්‍රී හා ලමා අපචාර වලට ලුණු ඇඹුල් අපමණව එක් වෙන ප්‍රවෘත්ති කියවලාම එපා උන නිසා...
නොකියවනවාම නෙවේ...ලක්බිමේ කවි හා රස වින්දන පිටු...රිවිරේ රිවිසරසි කෑල්ල වගේ කියවලා හිත සැහැල්ලු වෙන ...ඒ කෙසේ වෙතත් බරක් නොගෙනෙන යමක් තාමත් කියවන්න ඉඩ හොයාගන්නවා....
ඒකෙන් මේකෙන් ...මාතෘකා වෙන් පිට පැන්නා...
අද රෑ වෙලා ඔන්ලයින් ආවම තමයි දැක්කෙ මූණු පොතේ වැඩි හරියක්...හෙලා දැකලා තියන සිද්ධිය ...
කුරුඳු පොලු ප්‍රහාරය...
ඕක ගැන මම ඒ හැටි දන්නේ නෑ....ඉන්නෙ ලංකාවෙද අහන්න එපා...
මේ රටේ වර්ජන වෙන තරමට මම අවධනයෙන් නොඋන්නා කියලා ඒවා නවතින්නෙත් නෑ..
ඒත් කෙල්ලෙක්ට ගහන හැටි...කුරුඳුපොලු...මට අවුරුදු ගානකට එහා අතීතයක් මතක් කලා..
හරියට රිදෙන මතක...
1989 කාලෙ ...පාසල් වල විරෝධතාවන් ඇති වුණ දවසක් මතක් වුනා ඒ එක්කම...
උදේ ඉස්කෝලෙ එද්දි ගේට්ටුව වහලා හමුදාවෙන් මුර කරන් ඉද්දි...යන එන මගක් නැතුව සුදු යුනිෆෝම් ඇඳන් පාර දිගේ ගිය ඔක්කොම අන්තිමට ගියේ සහෝදර පාසැලට..
වේගවත් වාග් ප්‍රහාර...කතා ...පෙලපාලි මැද්දෙ...ගෙවුන දවසක්..
ඒ මැද්දට කඩා වැදුණු..කුරුදු පොලු ප්‍රහාරයක්...
මට නොවැදුණත්...වැදුන අයගෙ වේදනා බර මුහුණු...මාතර රෝහලේ බංකු උඩ ඉඳන් කෙඳිරි ගාපු මගේ ම යාලුවාගෙ වේදනා කාරී මුහුණ....
මට අද මතක් කලේ..අවුරුදු 26කට පස්සෙ වේදනාවෙන් ඇඹරෙන ඒ සිසුවියගෙ මුහුණ...
මුල් සිද්ධිය වෙද්දි ඈ ඉපදිලාත් නැතුව ඇති සමහර විට...
ඒත්...පෑරෙන තුවාලයක් වගේ ඇදුම් කන මතක පිටු මේ...
හෙටත් එකම හේතුවකට කුරුඳු පොලු වලින් තඩි බාන්නට පිට කොඳු නැවී යා යුතුදැයි....මම මගෙන්ම අසමි...
දේශපාලනයක් හෝ විරෝධතාවයන් ගැන කිසිදු සටහනක් මට නැත...
දුටු සිදුවීම හා පෙර මතකය සැසඳුවා පමණි...
ඇත්තෙන්ම බොහෝ රිදෙයි.....
2015 / 10 / 29
ඒකෙන් වෙන අවාසි නැතුවාම නෙවේ..හිටපු ගමන් අපේ එක්කෙනා අහනවා ඔය මොකේද එකේ ඔලුව ඔබන් උන්නාම ලෝකෙ වෙන දෙයක් වත් දන්නෙ නෑ නේද කියල...
ඒ මොකේද එකේ ම නෙවේ මේ ඔලුව ඔබන් ඉන්නෙ කියල පැහැදිලි කරල වැඩකුත් නෑ නෙ...
මම ඉතින් රටේ ලෝකෙ වෙන ඒවා ....ඒ කියන්නෙ ඕපාදූප නෙවේ...ප්‍රවෘත්ති ගැන දැනගන්නෙ...කෝච්චියෙ බස් එකේදි ගැහැණු මිනිස්සු රහ කර කර තලුමරන ඒවා අහන් ඉඳලයි...අපේ ගෙදර පුවත්පත් හා රූපවාහිනි පුවත් ගැන විමසිල්ලෙන් ඉන්නා අයගේ කෑම මේසේ විස්තර විචාරයෙනුයි...
සති අන්ත පුවත් පත් කියවන එක නවත්තන්න වුණේ...පහු ගිය කාලේ ස්ත්‍රී හා ලමා අපචාර වලට ලුණු ඇඹුල් අපමණව එක් වෙන ප්‍රවෘත්ති කියවලාම එපා උන නිසා...
නොකියවනවාම නෙවේ...ලක්බිමේ කවි හා රස වින්දන පිටු...රිවිරේ රිවිසරසි කෑල්ල වගේ කියවලා හිත සැහැල්ලු වෙන ...ඒ කෙසේ වෙතත් බරක් නොගෙනෙන යමක් තාමත් කියවන්න ඉඩ හොයාගන්නවා....
ඒකෙන් මේකෙන් ...මාතෘකා වෙන් පිට පැන්නා...
අද රෑ වෙලා ඔන්ලයින් ආවම තමයි දැක්කෙ මූණු පොතේ වැඩි හරියක්...හෙලා දැකලා තියන සිද්ධිය ...
කුරුඳු පොලු ප්‍රහාරය...
ඕක ගැන මම ඒ හැටි දන්නේ නෑ....ඉන්නෙ ලංකාවෙද අහන්න එපා...
මේ රටේ වර්ජන වෙන තරමට මම අවධනයෙන් නොඋන්නා කියලා ඒවා නවතින්නෙත් නෑ..
ඒත් කෙල්ලෙක්ට ගහන හැටි...කුරුඳුපොලු...මට අවුරුදු ගානකට එහා අතීතයක් මතක් කලා..
හරියට රිදෙන මතක...
1989 කාලෙ ...පාසල් වල විරෝධතාවන් ඇති වුණ දවසක් මතක් වුනා ඒ එක්කම...
උදේ ඉස්කෝලෙ එද්දි ගේට්ටුව වහලා හමුදාවෙන් මුර කරන් ඉද්දි...යන එන මගක් නැතුව සුදු යුනිෆෝම් ඇඳන් පාර දිගේ ගිය ඔක්කොම අන්තිමට ගියේ සහෝදර පාසැලට..
වේගවත් වාග් ප්‍රහාර...කතා ...පෙලපාලි මැද්දෙ...ගෙවුන දවසක්..
ඒ මැද්දට කඩා වැදුණු..කුරුදු පොලු ප්‍රහාරයක්...
මට නොවැදුණත්...වැදුන අයගෙ වේදනා බර මුහුණු...මාතර රෝහලේ බංකු උඩ ඉඳන් කෙඳිරි ගාපු මගේ ම යාලුවාගෙ වේදනා කාරී මුහුණ....
මට අද මතක් කලේ..අවුරුදු 26කට පස්සෙ වේදනාවෙන් ඇඹරෙන ඒ සිසුවියගෙ මුහුණ...
මුල් සිද්ධිය වෙද්දි ඈ ඉපදිලාත් නැතුව ඇති සමහර විට...
ඒත්...පෑරෙන තුවාලයක් වගේ ඇදුම් කන මතක පිටු මේ...
හෙටත් එකම හේතුවකට කුරුඳු පොලු වලින් තඩි බාන්නට පිට කොඳු නැවී යා යුතුදැයි....මම මගෙන්ම අසමි...
දේශපාලනයක් හෝ විරෝධතාවයන් ගැන කිසිදු සටහනක් මට නැත...
දුටු සිදුවීම හා පෙර මතකය සැසඳුවා පමණි...
ඇත්තෙන්ම බොහෝ රිදෙයි.....
2015 / 10 / 29
Subscribe to:
Posts (Atom)