59. දිනපොත කියවන්න එන්න...

මෙන්න මේ සතියත් ඇවිල්ලා...සැප්තැම්බරයේ මුල්ම සතිය...

මේ අවුරුද්දේ තව තියෙන්නේ මාස හතරයි....ඊට පස්සේ තවත් අවුරුද්දක්...
මගේ දිනපොත දිගටම ලියන්න පුළුවන් වෙයි ද...?
බලමු නේද..?

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

02.සඳුදා,......සැප්තැම්බර 2013

ජිවිතේ ඔහේ ගලනවා...සමහර වෙලාවට හෙමින් පොඩි දිය පාරක් වගේ..තවත් සමහර වෙලාවට මහා සැඩ පහරක් වගේ....ඒක ඉතින් වෙලාවෙන් වෙලාවට වෙනස්...

අද ඉතින් මාසේ වැඩට යන මුල්ම දවසේ උදේම ලේ ටිකත් රත්කරන් තමයි උදේම යන්න වුනේ..සිග්නල් අප්සෙට් කියලා කොච්චි වැඩ අඩාල වෙලා...යන්තම් 8.30 වෙද්දී ගියා..හැබැයි ඉර ගහලා...මේක හරි වැඩක් නේ අනේ...උදේ 6.30 ට ස්ටේෂන් එකටත් ඇවිල්ලා..අපේ වරදක් ද නේද..?
නිවාඩු නම් දැම්මේ නැහැ..ට්‍රේන් late එකක් ලිව්වා...

බලද්දී නුවර දුම්රිය මාර්ගයේත්..පුත්තලම දුම්රිය මාර්ගයේත් දෙකේම මේ දේ වෙලා...ට්‍රේන් late ලියුම් ගොඩයි...

මම අර උඩින්ම ලියපු කැටයම් කතාව මේකට අදාළ නැහැ..මම ඔය හවස එන ගමන් මූණු පොතේ දැකපු status එකක් නිසයි..මට මේක ලියන්න හිතුනේ...

අපේ නංගි කෙනෙක් දාලා තිබුනා status එකක් ..එකේ එයාගේ අදහස වුනේ...අනිත් අය මා ගැන හිතන දේවල් google කල හැකි නම්...කියලා...අනේ ...මොකටද නේද..?
අනුන් අපි ගැන දරන මතවාද..හැම විටම දැන ගැනීම ඇත්තටම සුදුසු ද..?සමහර විට නිසලව නිහඬව ගලා යන මේ ජීවිතය සැඩ පහරක් කරන්නට ඒ මත වාද වලට පුළුවන් වෙන්නත් ඉඩ තියනවා..

අනේ මොටද..නේද..? අපි ඔහේ නිසලව ගලා බසිමු...

****************************************************************************

03. අඟහරුවාදා...සැප්තැම්බර  2013

අද තවත් දවසක්....පුරුදු ලෙසම වැඩට ගියා...

දැන් ..මේ බස් එකේදී එන යනකොට දකින ඒවා...ලියන්නම වෙනවා..
දැන් කාලේ තරුණ පිරිමි ළමයි..මේ කලිසම අඳිනවා නේද..hip එකටත් පහළින්..ඇත්තටම මට නම් එක පෙනෙන්නේ හරිම අශෝබන දෙයක් විදියට.අද මම එන බස් එකේ පිරිමි ළමයෙක්..ඔන්න ඔය dot ගේ වයසේ වගේ....ඔය style එකට ඇඳගෙන අර බස් එකේ උඩ bar එකේ එල්ලිලා යනවා...අනේ ඉතින්..ඉතුරු හරිය කොහොමෙයි කියන්නේ...මිනිස්සු මුනෙන් මුණ බලනවා...සමහර අම්මලා..(මේ මම වගේ)කම්මුලට අත තියන් අහක බලන් යනවා..

මේවා style ද ....?

මට මේ කතාවත් එක්ක අපේ කෝච්චියේ යන නංගි කෙනෙක් කිව්ව දෙයක් මතකයට අවේ..දවසක් ඔය වගේ දරුවෙක් ගේ කලිසම බස් එකේදී කාටද පෑගිලා වැටුනයි කියන්නේ..බිමටම...මොන ලැජ්ජාවක් ද..?නේද..?
රටින් එන හැම දේම style කියලා බදා නොගෙන decent විදියට යන්න මේ ළමයින්ට බැරි ඇයි...?

**************************************************************************

04. බදාදා..සැප්තැම්බර  2013 

අද..නිවාඩු...පොඩි ගමනක් ගියා..රත්නපුරේ පැත්තේ...චන්දන...ළමයෝ..පැල්මඩුල්ලත් පහුකරන් ගියා අපි...මට රත්නපුරේ හරියෙන් යද්දී..අර සිරිපාද කන්ද ඈතින් පේන තැනක් තියනවා නේද..? වාහනේ නවත්තලා බලන් ඉන්න ආසයි...
මේ එක්කම මට මතක් වෙන දෙයක් තියනවා..අපේ පොඩි කාලේ ගැන..අපේ ගමේ එක හරියකට ඈතින් පේනවා..ගොන්ගල කන්ද....ඉස්සර 6..7..පන්ති වල ඉන්න කාලේ මම ගියා ගණන් පන්තියකට....අඳුනන අක්කා කෙනෙක් ගේ,...ඒ ගෙදර ගාව පොඩි කඳු ගැටයක් තියනවා...ඒ කන්ද උඩට නැග්ගම..ඈත..ඈත කඳු අතරේ ගොන්ගල කන්ද පේනවා...
මේ කන්ද ගැන දවසක් අහපු කතාවක් මතක් වුනා...මේ ගොන්ගල කන්දේ තියන හරකෙක් වගේ හිසක අඟ වැල් දෙකෙන්  දිය පාර වල් දෙකක් පටන් ගන්නවලු..ඒ එක දිය පාරක් ගිංගඟ ලෙස ගලායන අතරේ..අනිකලු නිල්වලා ගඟ වෙන්නේ...මේ කතාව ඇත්තමද කියන්න මම දන්නේ නැහැ.ඒත් පොඩි කලේ මම එක ඇත්තටම විශ්වාස කළා...

*****************************************************************************

05. බ්‍රහස්පතින්දා..සැප්තැම්බර  2013 

අපේ හසරැල් රබර් බඹරයක් හදලා නේද..?...ඇති යන්තම් එහෙමවත් එකක් ලිව්වා...ගමේ ගිහින් ගෙනාව මතකයන් ගොඩක් තවම හිතේ වගේම ෆෝන් කැමරාවේ තියනවා..ඒවා දවසක පෝස්ටුවක ලියන්න හිතන් ඉන්නවා...

ගමක් කියන හැගීම කෙනෙකුට හරියට වටිනවා..නේද,....? මට නම් ඒක හරියට දැනෙනවා...ගමේ හැම තැනකම තිබුනේ අතීත මතකයන්...ගහක..කොලක..වෙල් එළියක..ඇලක..දොලක...ඔය හැම තැනකම පුංචි කාලේ ඉඳන් බැඳුන මතකයන් ඉතුරු වෙලා තියනවා...

ගෙදර ගිහින් ඇවිත් සතියකට දෙකකට පස්සෙත් ..මම තවම ඒවා ගැන මතක් කරනවා...

අපේ ගම් වල දැන් හරියට මොනරු බෝ වෙලා..ඉස්සර අපි මොනරෙක් දැක්කේ සත්තු වත්තේ දි නේ...? දැන්  ඒකට කෙම්බුරු යායවල් වල කොක්කු ගානට ඉන්නවා නේ මේ සත්තු...ඒ මදිවට..මෙයාලගෙන් බේරෙන්න බැරි නිසා..සර්පයොත් ගෙවල් වලට එනවලු ආරක්ෂාව පතා ගෙන...ඔන්න ඉතින් වෙලා තියන හරිය...

**************************************************************************

06. සිකුරාදා..සැප්තැම්බර 2013

සිකුරාදාත් වුනා..සතියක් යන ඉක්මන...මේ මාසේ මට තියන ලොකුම බලාපොරොත්තුව book fair යාම...පොඩි දෙන්නත් මාත් එක්ක එල්ලිලා එනවා නේ...එතකොට නම් book fair එකෙන් මට ලාබයක් නැහැ පොත් ගැනීමේ...
අපේ පොඩි ඩබල ..එක අවුරුද්දක book fair එකේ ඉඳන් ඊළඟ එකට එනකල් සල්ලි කැට දෙකක් එකතු කරනවා....පොත් ගන්න..මගෙන්ම ඉල්ලගෙන තමයි..හසරැල් අපේ ගෙදර උන්න දවස් වල කැට දෙකකට දෙන්නට හැමදාම රුපියල් 5 ඒවා දුන්නා දාගන්න..ලොකු කොල්ලා මම හිතන්නේ..ඒ කැටෙන් නම්...දානවට වඩා ආපහු ගත්තා...මාමයි බෑනයි දෙන්නගේ රණ්ඩු බේරන එකත් ඒ දවස් වල මගේ එක රාජකාරියක්...

කොහොම හරි ඔන්න මේ සැරෙත් දෙන්නා ළඟ රුපියල් දෙතුන් දාහක් ඉතුරු වෙලා තියන පාටයි...

****************************************************************************

මා ඉතින් යන්න යනවා...මට යන්න අවසරයි..

මේ සැරේ දිනපොත publish කරන කොට සතියක්ම ගෙවී ගිහින්..sorry හොඳේ....

58. ප්‍රේමය නම්.....

ප්‍රේමය නම්....රාගයෙන් තොර සඳහා එලිය සේ අචින්ත්‍යයි..
පාරිශුද්ධයි...
සුරම්‍යයි....

මේ ගීතය  ඉස්සරත් අහද්දී...මට හරිම ප්‍රශ්න ගොඩක් හිත ඇතුලේ ඇති වුනා...ඉස්සර නම්...ඇති වුන මූලිකම ප්‍රශ්නය..ප්‍රේමයයි.රාගයයි..ආදරයයි...කියන වචන වල වෙන වෙන තේරුම් තියනවා කියලා නොතේරුන එක...ඒ ඉහත කාලයේදී..
දැන් ඉතින් ..අහන දකින විඳින දේවල් මත ...මේ කවි පදය ඇත්තටම ඇත්තද කියලා..හිතෙනවා...


මේ පොස්ටුව ලියන්නට ප්‍රස්තුතය වුනේ..මගේ සමීපතම කෙනෙක්...මට දවසක් කෝච්චියේදී දුටු අන්ධ යුවලකගේ පින්තුරයක් එවලා අහපු මේ වචන ටික..

"  Is love Blind...?  "

මොකද මේ දෙන්නගේ මුහුණු වල තිබුන ආදරය හරිම සුන්දරයි කියලා මගේ යාලුවා කිව්වා..
එකට පාදක වුන පින්තුරේ දාන්න බැහැ.නේ..මොකද ඒ දෙන්න තවමත් දුම්රියේ ගමන් කරන සිංදු කියන දෙන්නෙක් නිසා...privacy එකට පටහැනියි..

මේ ඔස්සේ අපි දෙන්නා මහා තර්ක ගොඩක් කළා...ඒත්..තර්කයට ඔබ්බෙන් ගිය අපි විඳින දේවල් මත ..මේ අත්දැකීම වෙනස් වෙනවා...මට හිතෙන විදියට නම්...

ජීවිතයේ කුදු මහත්..බලාපොරොත්තු ඇතුව ජීවත් වෙන අපි..ඒ ජීවිතයට අරුතක් සොයන්නේ..ප්‍රේමයෙන්..ආදරයෙන්...
මානුෂිකත්වයට අදාළ මානව සම්බන්ධතා ගැන කතා කලොත්..
ඒවා දැන් දැන් මහා අමුතු අර්ථකථන දෙන අන්දමේ ඒවා වෙලා....

පත්තරේක ..පොතක බැලුවොත්..මිනිස්සු රස කරලා කියවන්නේ..පවුලක..නිවසක තියන මානව දයාවෙන් යුතු සම්බන්ධතා ගැන නෙවෙයි...තහනම් ගහේ ගෙඩි කන නළු නිළියන්ගේ ඒ ජීවිත වලට අදාළ සුන්දරව නිමවුන පුවත්...ඒ වගේම දුර්දාන්ත වලින් කෙලවර වෙන පවුල් ජීවිත වල අසුන්දර භීෂණය...වගේ දේවල්..
මේ වගේ පුවත් වලට අද තියන වටිනාකම වැඩි ද ..?
මිනිස්සු පත්තරයක් අතට අරන් බලන්නේ...මිනීමැරුම් කීයක් වෙලාද...ඒවායේ පිටිපස්සේ තියන පවුල් අවුල් මොනවද කියලා...
මේ තත්වයට ..පත් වෙන්න මිනිස්සු යොමු වුනේ..අර කලින් කියපු ප්‍රේමය ට රාගය ම මුසු වීම නිසා ද..?

මට අහන දකින දේවල් එක්ක මෙහෙම පෝස්ටුවක් ලියන්න හිතුනේ ඒකයි..
කෝච්චියේ යනකොට අහන දකින ඒවා ...එක්ක බලද්දී..වෙලාවකට හිතෙනවා...මිනිස්සු මේ කසාදය..කුටුම්භය කියන දේවල් වලට දීල තියන ලන්සුව කොයි තරම් අඩු ද ...කියලා...

මගේ මිතුරියක් පසු ගිය කාලේ මට නිතරම කතා කළා...
ඇය විවාහක මවක්..නමුත්..හිත ගිය තැනක රහසේ හිත නැවතුනාම...ඒ විඳින හැගීම් සමහර අයට තනිවම හිතේ දරන ඉන්න බැහැ..ඉතින් ඇහුම් කන් දෙන්නියක ලෙස මට ඒ දේ අහන් ඉන්න වුනා..
ඇත්තටම මට හැඟුනේ ...ඇය දැන් මනසින් ඉන්නේ පාසල් යුවතියක වගෙයි කියලා...
ඒ හැගීම් බර සම්බන්ධය ..ඇගේ වචන වලින් කිව්වොත් ...කවදාවත් ම දුර දිගක යන්නේ නැහැ කියලයි...ඇය සහතිකවම මට කිව්වේ...
නමුත්...කාට නම් කිව හැකි ද.....ඒ ගැන..

මිනිසුන් ලෙස..අපි මේ තත්වය දක්වා යන්න හේතු මොනවද...
මම ඉතින් වැඩක් නැති වෙලාවට ඔන්න ඔය වගේ බහු බූත ගැන දිගට දිගට හිතනවා....
ඇත්තටම තමන්ගේ කුටුම්භය තුලින් එන මුලික අඩුවක් නේද...මේ වෙනත් තැනකින් සපුරා ගන්නට කෙනෙක් හදන්නේ...
එය..මානසික සංතෘප්තියක් විය හැකියි...ඊට එහා යන දෙයක් වුවත් විය හැකියි...
මේවායේ හරි වැරදි හොයන්න අපිට බැහැ..
නමුත් ඉතින් ප්‍රධානම දේ මේ වගේ දේවල් වලින් ප්‍රතිපල හෝ ප්‍රතිවිපාක ලැබෙන්නේ තනිකරම තමන්ට විතරක්ම නොවෙන එකයි..තමන්ගේ දෙමවුපියන්..දරුවන්..සහෝදර සහෝදරියන් ...හැම දෙනාම මේ තුල සහ මේ වටා ඉන්නවා නේ...

ප්‍රේමය ගැන  අදහස් කියන්නට ජීවිතේ අපි කොයි තරම් පරිපූර්ණ වුනත් බැහැ...
මගේ හිතට මේ කතාව ලියද්දි මතක් වෙන්නේ ඉවාන් පවුලුෂා ගේ කෙටි කතාවක්..මේ කිව්වේ අපේ ප්‍රගීත් මල්ලිගේ...මට මේ හදිසියේ ඒ ලින්ක් එක නම් හොයාගන්න බැහැ..
ප්‍රගීත් මල්ලිම ඒ ලින්ක් එක  දාන්නකෝ..
අර ...අන්තිමේදී ගැහැණු ළමයා සියදිවි නසා ගන්න එක..එතකොට අර පිරිමි කෙනා..ඇඟට පතට නොදනී
කියන්නේ "පිස්සු ගැහැණු "කියලා...
අන්න ඒ කතාව..
අද කාලේ ගොඩක් කතාවල අවසානය ඔන්න ඕක තමයි...

ඉතින් මේ නිකම් ඉන්න ගමන් හිතුන දෙයක් තමයි ලිව්වේ...
මට ලැබුන නිමිත්ත ඔස්සේ මම හිතපු දුර තමයි මේ...

57. දිනපොත සතියකට පසු

ඉතින් ...ගිය සතියේ දිනපොත ලිව්වෙත් නැහැ...
බ්ලොග් කියවන්න ..කොමෙන්ටු දාන්න එන්න වුනෙත් නැහැ...
ඒ වුනාට ..දිනපොතේ කියවන අයට ඒක ඒ හැටි දැනිලා නැති පාටයි..නැත්නම්..පරණ දිනපොතේ කොමෙන්ටුවක් නැත්නම් තර්ජනයක් වත් තියෙන්න එපැයි...
නෑ...නෑ..විහිලුවටයි ලිව්වේ...හැමෝම කාර්ය බහුල අය කියලා මම නොදන්නවයි...
ඔන්න ඉතින් ආපහු ලියන්න ආවා...
කියවලා බලලා අදහසුත් කියමුකෝ එහෙනම්..

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
26. සඳුදා 2013

ඊයේ තමයි ශිෂ්‍යත්ව විභාගය ඉවර වුනේ...කොයි තරම් කිව්වත් හිතට මටත් නිදහසක් දැනෙනවා..අඩු තරමේ මේ පන්ති කෙරුවාව වත් ඉවර වෙනවනේ...
පුද්ගලික පන්ති යවන්නට පුද්ගලිකවම අකමැති වුනත්..නිවසේ අයගේ වගේම පාසලේ ගුරු භවතුන්ගේ ඉල්ලීම මත මගේ පොඩි එකාවත් මම පන්තියකට යැව්වා...පොඩි එකා වුනත් ඒ හැටි අකමැත්තක් නැහැ පන්තියකට යන්නට..ඒ නිසා හිතට බරක් නැතුව යැවුවා...

විභාගය ඉවර වනතුරු මම පාසලට අල්ලපු වටේ තියන පන්සලේ උන්නේ...අම්මේ....මේ පෑවිල්ල කාලේ නිසා හොඳයි..නැත්නම් මේ අම්මලා තාත්තාලා..බුද්ධාලම්බන ප්‍රීතිය වැඩි කමට පැන් කල හලන තරමට බෝධීන් වහන්සේට ජලය මට්ටම වැඩි වෙලා වෙන දෙයකුයි වෙන්නේ..(කට..කට....)

අපේ මිනිස්සුන්ට ආගම ධර්මය ගැන භක්තියක් පහල වෙන්නට..දුකක් කරදරයක් ..එහෙමත් නැත්නම්..විභාගයක් වත් එන්න ඕන නේද...?..කියලා මට හිතුනා...

****************************************************************************

27.අඟහරුවාදා 2013

ඔන්න මගේ නිවාඩු සමය ඇරඹුනා..මේ තරම් කල් නිවාඩු නොදමා ඉතුරු කර ගන්නා ලද නිවාඩුව අරන්..දවස් 4ක ...මම ගමේ ගියා...
රත්නපුරෙන්වත්..පැල්මඩුල්ලෙන්වත් ...නෙවෙයි ඔන්න ගියේ...( චන්දන..නදිනි..දෙන්නම තරහ නෑ නේද..?)
DOT....ඔයාව බලන්නත් එන්න බැරි උනා...( මගේ අප්පච්චියේ..මාතර තියන කොත්තු කඩ ගොඩ..)

බෙන්තර  ගඟෙන්  එගොඩ වෙලා..අර ඇස් ඇරන් නොආ සත්වයා වගේම මම කාලෙකින් ගමට ගියා..පොඩි වුන් දෙන්නත් එක්ක බස් එකේ ගියේ..අපේ මහත්තයා එක්ක යන්න එන්නම් කිව්වා...අපි කලින්ම ගියා..

කොහොම වුනත්..පරණ මතකයන් රැඳෙන මාතරට තවම ත් මම ලෝබයි...ඉස්සර ඇවිදපු පාරවල්...ආ ගිය තැන්....ඉස්කෝලේ...ඔය සේරම ඇහැට අහු වෙද්දී..හිතෙන අපි යන්නේ පොඩි කාලෙට...
මගේ ලොකු මල්ලි  රටේ නැතත්...මට ඉන්නවනේ හොඳ නෑනෙක්,....දෙයියනේ කියලා කන්න ඕන මොනවද අහ අහ හදල දෙනවා...පුදුම නිදහසක් වින්දේ...

****************************************************************************

28.බදාදා  2013

උදෙන්ම කන්න බොන්නත් හදාගෙන ගමේ ගියා..ඊයේ හිටියේ මාතර..අද ගමේ....හසරැල් ගේ නිවහන..අපේ මහ ගෙදර...( හසරැල්ලා නම් පුරුදු පරිදි වැඩට ගිහින්..කොහෙද..එක දවසක් මේකාට ගෙදර ඉන්න බැහැ නේ...)

අපි පුංචි කාලේ හැදුන වැඩුන තෝතැන්න ...හසරැල් ඒකේ සුන්දරත්වය අඩුවක් නොවෙන්න..අලුතින් පොඩි වැඩ කෑලි දාලා..හරිම ආසයි...

උඳුපියලිය පිරුන මිදුල..සෙරෙප්පු දෙකක් නොදා ..ඇවිදින්නට ලැබෙන පිරිසිදු බිම් කඩක් තියෙන්නේ ගමක විතරයි නේද...?

ගමේ වෙල් යායවල් ගානේ ...ඇවිද්දා..කුරුළු පිහාටු එකතු කළා...ගොයම් කපලා ඉතුරු වුන වෙල් ඉපනැල්ලේ දුව ඇවිද්දා....ගඟ බලන්න ගියා...

දන්නා අඳුනන බොහොමයක් දෙනා එක්ක අවුරුදු 4කට විතර පස්සේ පුරුදු ගැමි වහරෙන්ම ..මක්කයි..ඔහේ... කියලම කතා කළා...

හිතට නිවනක් දැනෙන තැන...අඩුව එකම එක දෙයයි..ඒ ඔයා නැතිකම විතරයි...අම්මේ...
අම්මගේ සොහොන ලඟට ගිහින් හිතෙන් ඒ දේ කියලා...එයාගේ හිස තියන ඉසව්ව අතගාල මම ආවා...

*****************************************************************************

29. බ්‍රහස්පතින්දා  2013.

ගමේ ගියාට අද ආපහු ආවා....ඉක්මනටම එන්න වුනා..අපේ මහත්තයට වැඩ වගයක් නිසා...
යද්දී ගියේ නෝමල් පාරේ..පැය 4 කට වඩා එදා මට මගට ගත වුනා..
එද්දි ආවේ අධිවේගී මාර්ගයේ...
හරිම කෙටි කාලෙකින් ආවා..ඒකත් ඉතින් හොඳ දෙයක්..හොඳ දේට හොඳයි කියන්නත් එපැයි නේද..?

ඉතින් ...සුබ ආරංචියක් ...කට්ටියම අහන්නකො..

මගේ උපාධි ප්‍රතිපල ආව....නිල ප්‍රතිපලය...

second upper class එකක් එක්ක ඔන්න මම සමත්...

හොඳයිනේද..?

ගෙදර වැඩයි.....හොස්පිටල් එකේ වැඩයි.....ළමයින්ගේ වැඩයි...ඔය සේරම කරන ගමන් උපාධියකුත් කරපු මට..මේ ප්‍රතිපලය නම් හුඟක් වටිනවා...

*************************************************************************

30. සිකුරාදා 2013

ගෙදර ආවට අද වැඩට ගියේ නැහැ..මගේ ලොකු කොල්ලා...ඉස්කෝලේ 10 ට යනවා...ඉතින් ..තවම පොත් වලට කවර දාන්නේ මේ අම්මා තමයි...

ඉස්කෝලේ දෙමාපිය හමුවටත් අද යන්න තිබුනා...ඒකටත් ගියා..වැඩ ගොඩයි...

හෙට ඉඳන් සුපුරුදු පරිදි රාජකාරි කටයුතු...කන්දක් රෙදි සෝදලා..ඉවර කරලා..පොඩි විවේකයක් ගත්තා...( ගමනක් යනවා කියන්නේ..කන්දක් උසට රෙදි ගොඩ ගැහෙන එක නේ..)

ගමට ගිහින් ආවම..අලුතින් ජීවත් වෙනවා වගේ හැඟෙනවා...ඒ මට පුරුදු මගේ ම අඩවිය නිසා වෙන්න ඇති නේද..?
ඒත්....හැමදාම ඉන්න බැහැ නේ...ඊළඟ නිවාඩුව වෙනකල් ඉන්න වෙනවා...


***************************************************************************

ඉතින් සුබ සති අන්තයක් ඔබ සැමට...

ගිහින් එන්නම් හොඳේ....

56.මේ මගේ දිනපොතයි...

 12.08.2013...සඳුදා...

ඉතින් අද නම් සඳුදාවක් ...වැඩට ගියේ නැහැ..මගේ ලඟම මිතුරියකගේ තාත්තා නැති වුනා...මළගෙදර නුවර..ඒකට ගියා..දවසම නිවාඩු...
ඒ ගමන් ගියා පොල්ගොල්ලේ වේල්ල බලලා එන්නත්...

ඊයේ..ආසියාවේ ආශ්චර්යයක් බලන්න ගියා නේ...වරාය...
වරාය නම් අපුරුයි..හැබැයි සෙනග ගොඩේ තද වෙලාම එපා වුනා...
අපේ මිනිස්සු සාමාන්‍යයෙන් රටේ තොටේ වෙන දේවල් ගැන හරිම උනන්දුයි..බලන්න ආව සෙනගින් ඒක තේරුණා..
හැබැයි..මේ වගේ තැන් වලට යද්දී..අත දරුවෝ..පුංචි උන් අරන් එන එක තරම් මෝඩකමක් මම නම් වෙන දැකල නැහැ...ඒ දරුවන්ට මේ දේවල් තේරෙනවද..?
අනික සෙනග ගොඩේ තද වෙලා....පෑගිලා ..තුවාල වෙලා...නැති ගැටළු තමයි..
ඒත්..මිනිස්සු මහා අව්වේ දරු පැටවුන් කරේ තියන් පෝලිම් වල ඉන්නවා...කිසි වගේ වගක් නැතුව..

#############################################################################

13.08.2013 අඟහරුවාදා

මගේ පොඩ්ඩා ලෙඩ වෙලා...වමනයක්..සහ උණ...
එලි වෙනකල් නින්දක් නැහැ..කොහොම හරි උදේ වෙද්දී බෙඩ් ශීට් 7ක් හෝදන්න උනා ...අම්මා කෙනෙක් කියන්නේ  මේ සේරම දේත් විඳලා..උදේ වැඩටත් යන්න ඕන කෙනෙක් නේ..

වමනයකදී සිදු වන ප්‍රධාන දේ තමයි ශරීරයේ ජල මට්ටම අඩු වීම..මේකටනේ අපි විජලනය වෙනවා කියන්නේ..
හැකි තාක් බොන ජාති දීම තමයි කල යුත්තේ..නමුත් තද පැහැය ගන්නා බීම වර්ග දෙන්න හොඳ නැහැ...ආම්ලිකතාවය අධික දෙහි වගේ බීමත් ගොඩක්ම දෙන්න හොඳ නැහැ...

මිනිහට ටිකක් හිතට අමාරුයි ..මම තර්ජනය කරලා ඉන්නේ විවේක ගන්න කියලා..අර මහා ලොකු විභාගය ලබන සතියේ නේ ..කොලු පැටියා ඉන්නේ ඒක ගැන ලොකුම ලොකු උනන්දුවකින්..පව් නේද..මේ පුංචි එවුනුත්..

මට මතක් වෙන්නේ මීට අවුරුදු ගානකට කලින් අපේ ගෙදර හිටියා කොලු පැටියෙක්..මේකා ඉස්කෝලේ එක්ක ගියේ මම ...මොකද මගෙයි එයාගෙයි වයස පරතරය අවුරුදු 12යි...මෑන් ඉගන ගන්න සූරයා..ඔය ශිෂ්‍යත්වෙන් මම හිතන්නේ මාතර දිස්ත්‍රික්කයෙන් දෙවනියා වුනා...
කට්ටියම අනුමාන කරලා කියන්නකෝ..ඒ කවුද කියලා...?


############################################################################

14.08.2013 බදාදා

නිවාඩු කාලයක් වුනාට මේ නිවාඩුවේ කොහෙවත්ම යන්න ලැබුනේ නැහැ...පොඩ්ඩා ගේ විභාගය නිසා...ඉවර වුන සැනින් මාතර යන්නයි අපි හිතන් ඉන්නේ...දවස් දෙක තුනකට හරි.


හසරැල් නම් දැන්ම කන්නෙලිය වන රක්ෂිතය බලන්න යන්න දාගෙනලු ඉන්නේ..ප්‍රශ්නේ කූඩල්ලෝ...අපේ බොහොමයක් චන්ඩි ඔන්න ඔය රබර් පටිය වගේ ඉන්න චුට්ටං කූඩල්ලට බයයි...(මාත් ටිකක් බයයි..)

අපි එක පාරක් හොස්පිටල් එකෙන් ගියා ඩීන්ස්ටන්...පුංචි ලොකාන්තේ බලන්න..වාහනෙන් බැස්ස විතරයි වහින්න ගත්තා..හැතැම්ම 4ක් විතර යන්න ඕන ඔය කියන තැනට පයින්..එතකොට යන්න එන්න හැතැම්ම 8යි..

අඩිය තිබ්බ ගමන් මෙන්න යාළුවො ටික එන්න ගත්තා..අන්තිමේදී හැතැම්ම 4ක් දුවලා කන්දෙන් පහලට එබිලා බලලා අපහු හැතැම්ම 4ක් දිව්වා...තවමත් කට්ටිය හිනාවෙන්නේ..ඒ දුවපු දිවිල්ලට..

ඒ වුනාට හරිම ලස්සන පැත්ත...වහිනවා අඩු කාලෙට නම් කූඩලු ප්‍රහාර නැහැලු...
###########################################################################

15 .08.2013 බ්‍රහස්පතින්දා

සතියක් ඉවර වෙලා සතියක් ගෙවෙන ඉක්මන...දිනපොතට අප් ඩේට් දාන්න ගියාම තමයි මේ දේ හොදටම දැනෙන්නේ...
BMI අගය බැලුවා...නරකම නැහැ...කලින් තිබුනට වඩා පහත ට ඇවිත්..
මේ අගය නියත සීමාවේ තියාගන්න කියලා...දැන් දැන් නිතර අවවාද කරනවා නේ සෞඛ්‍ය සේවාවෙන්...
මගේ නම් 26 ට ආසන්නව තියනවා..
ඔයාලත් බලාගන්න..

http://www.wikihow.com/Calculate-Your-Body-Mass-Index-(BMI) මෙන්න මේ ලින්ක් එක හරහා ගිහින් පියවරෙන් පියවරට බලන්නකෝ..
සම්මත අගයට වඩා වැඩි වුනත්..අඩු වුනත්..දෙකම හොඳ නැහැ..මම වැඩි අගයේ ඉඳන් කොහොම හරි පහලට ආවා...

#########################################################################

16.08.2013 සිකුරාදා

සිකුරාදා කියලා කාට නම්..මේ තරම් හිනා යනවද නේද..
මට නම් නැහැ..මොකද සති අන්තේ තමයි මට වැඩ වැඩිම...

අද මගේ ලොකු පුතාගේ යාලු පුතෙක් ආවා..එයාගේ අම්මත් එක්ක ..මාව හමුවෙන්න..
බයිසිකලෙන් වැටිලා වැලමිට ගාවින් අත කැඩිලා...ඔපරේෂන් කරලා pin දාලා ..ඒ වුනාට දරුවාගේ අත තවම හරියට නැවෙන්නේ වත්...දිග හැරෙන්නේ වත් නැහැ..

මතක තියා ගතයුතු එක දෙයක් ..වැලමිට සන්ධිය ආශ්‍රිතව අනතුරක් වුනොත්..නම් ..වැඩේ ටිකක් අමාරුයි තමයි...මේ සන්ධිය ටිකක් සංකීර්ණ එකක් නිසා...
වැඩේ පටන් ගත්තා..දැන් නම් කොලු පැටියා කියන්නේ..අත ටිකක් දිගහැරෙනවා කියලා..
ඒ අම්මා ..දවස අන්තිමේදී මගේ අත් දෙක අල්ලන් ඇඩුවා...කොයි අම්මෙක්ගේ වුනත් හිතේ තියන ගින්දර..තමන්ගේ දරුවෝ නිසාමයි...
මගේ ඇසුත්..මට නොදනිම තෙත් වුනා...

###########################################################################


සුබම සුබ සති අන්තයක් වේවා..ළමයිනේ...

55.දිනපොතින් පිටුවක්..

මේ දවස් වල වෙන දෙයක් ලියාගන්න බැහැ...ඉස්කෝලේ නිවාඩු කලේ අවිවේක නිසා...
ඒ නිසා දිනපොතෙන් විතරක් හමු වෙන්නේ..
මේක ලියන්නත් දැන් වෙලාව හොයා ගන්න හරි අමාරුයි..
කොහොම හරි ලියන්නට එපැයි..නැත්නම් මටත් කෑවේ බිව්වේ නැහැ වගේ...

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
05.08.2013 සඳුදා

දැන් ඉතින් දිනපොත කාගේත් දිනපොත වෙලා නේ..

ගිය සතියේ මාතලන් කිව්වා වගේ..සතියේ දවස් 5ම කොයි තරම් සුන්දර ද ..? අත්දැකීම් බහුල ද ..? හැගීම් බර ද ..? කියලා මටත් හිතෙන්නේ මේ දිනපොත කියවද්දී...

සෙන්නා ගිය සතියේ අහපු දෙයකට උත්තරයකුත් වෙන්න මට එක සිද්ධියක් අද මතකයට ආවා...
මේක මට මතක් වුනේ...මෙහි කතා නායිකාව වන මගේ මිතුරිය අද මට ටික දවසකින් හමු වුන නිසා...
ඇයට  මීට අවුරුදු දෙකකට කලින් විතර ...වුන දෙයක් මේක..
දෙයියනේ කියලා අපි වගේම පිස්සු විකාර කර කර හිටපු කෙනෙක් නිසා...මට ඇත්තටම එයාට ඇත්තටම මොලයක් තිබුනද කියලා ෂුවර් නැහැ...හිහිහි...

නමුත් දවසක් හදිසියේම මගේ ඒ මිතුරියට ..තදබල හිසේ අමාරුවක් ආවා...ඉන් පසු වුන දේ තමයි..එක පාරටම අයට හැම දේකම  නම අමතක වී ගියා...උදාහරණයක් ලෙස කිව්වොත් පෑනක් ගැන කියමුකෝ..ඇයට පැන ගැන සම්පූර්ණ විස්තරයක් කරන්න හැකි වුනත්..පෑන් කියන නම මතකයට එන්නේ නැහැ..මගෙත් එක්ක ගිය ගමන්..ෂොපින් කරපුවා ඕන දෙයක් කිව්වත්..මගේ නම මතක නැහැ..එයාගේ පුංචි පැටවූ දෙන්නගේ නම් ..පවා අමතක වුනා...මේකට කියන්නේ nominal aphasia කියලා...මේකෙදි කතා කරන එකට මොකුත් බාධාවක් වෙන්නේ නැහැ...

අන්තිමට MRI කලාම තමයි දැනගත්තේ මොලයේ ගෙඩියක් කියලා..දින 3,4 ක් ඇතුලත ඔපරේෂන් කළා...බයොප්සියෙන් ආවා..එක කැන්සර් එකක් කියලා...නමුත්..අදාල ප්‍රතිකාර සියල්ලටම පසු ඇගේ මතකය  ආවා...කැන්සර් එකත් සුව කළා..මේක එක්තරා අන්දමකට ප්‍රාතිහාර්යයක් බඳු වුනා...

ඉතින් මෙහෙම වෙන අය ඉන්නවා..ටෙලි නාට්‍ය වල කියවෙන පිස්සු ඒවා වගේ නම් නෙවෙයි..අපිට හිතාගන්න බැරි වෙන විදියේ අසාමාන්‍ය දේවල් අපි අවට තියනවා..වෙනවා...

ඔයාල දන්න මෙහෙම ගැටළුවක් තියන ඕනෑම කෙනෙක් ව පෙන්වන්න...හොඳම කෙනා...මම දන්නා විදියට ....වෛද්‍ය සුනිල් පෙරේරා මහතා..ඔහු තමයි මගේ මිතුරියව සුව කල..මහා වෙදදුරිඳු...



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
  06.08.2013 අඟහරුවාදා

මට මල් වවන්න හිතුනා..මටත් ඉතින් කාලෙන් කාලෙට නා නා ප්‍රකාර දේවල් ඔලුවට එනවා..
පෝච්චි 4 ක්  5ක් ගෙනල්ලා ..ඔන්න වැඩේට බැස්සා...
පෝර ගතිය අඩු නිසා...මගේ මහත්තයට කිව්වා අනේ මට කොහු බත් ටිකක් එවන්නකො කියලා..කෝල් එකක් දීලා...( එයාලගේ ෆැක්ටරියේ කොහුබත් වලින් ඔන්න ඔය මොනවද growing media එකක් හදනවා නේ රට යවන්න..)
හරි..හරි..අද හවසට එවන්නම් කිව්වා...
හවස මෙන්න එනවා..ත්‍රී වීල් එකක් ...කොහු බත් ගෝනි 5යි...මල් පෝච්චි 5 ට...
ඉතින් බලමුකෝ තියන සහයෝගය......කමක් නෑ...මොනවා වුනත් වැඩේට මුලිකවම ලැබුන සපෝට් එක අගයන්න ඕනා නේද..?
මම දැන් කොහු බත් ටික මිදුලේ ගොඩ ගහගෙන..මල් වවන්න ට්‍රයි...

මල් වැවුනාම පොටෝ දාන්නම් කෝ හොඳේ...
මල් වැවීම..මාළු ඇති කිරීම මිනිස්සුන්ගේ මනසට හරිම හොඳයි ලු නේ...
මගේ නෑනා කියනවා...අක්කා මල් වවනවා කියන්නේ...අක්ක හරිම රිලැක්ස් එකේ ඉන්නවා කියන එක වෙන වචනයකින් කියනවා වගේ කියලා..

ඔය හොස්පිටල් වල එහෙම මාළු ටැංකි තියන්නත් හේතුව මේ දේමයි...


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


  07.08.2013 බදාදා

මගේ ලොකු මල්ලි අවුරුද්දකට රට ගියා...හසරැල් ගෙයි මගෙයි අතරට ඉන්න අපේ අනිත් එකම සහෝදරයා...
මට ඉතින් ඉන්නේ කොයි එකටත් ඔය දෙන්නා තමයි...
දෙයියනේ කියලා viber  සහ skype වලට පින්සිද්ද වෙන්න....කොයි වෙලාවෙත් කතාකරන්න නම් පුළුවන්..

සහෝදර සහෝදරියන් අතර තියන බැඳීම් ගැන කතා කරන්න ගියොත් වෙනම පෝස්ටු ලියන්න වෙනවා...මොනවා වුනත්..මගේ මල්ලිලා දෙන්නා මට සලකන්නේ අම්මා කෙනෙකුට වගේ...මටත් තවම ඒ දෙන්නා..මගේ පොඩි වුන් දෙන්නම තමයි...( හැබැයි..දෙන්නාව දැකලා තියන අය ..මේකට හිනා වෙයි..මොකද පොඩි වුන් කියපු නිසා...)

රෝහලේ ගත කරන කාලයේදී මා දුටු තවත් හැගීම් බර දෙයක් තමයි..තද බල ලෙස ආබාධිත ව සිටින තමන්ගේ සහෝදරයා හෝ සහෝදරිය ළඟ ඉන්න අයගේ කැපවීම..ඒ සමහර අය ගේ ආදරය ඇසට කඳුලක් ගෙනෙන තරම්...

ජීවිතේ අපි හම්බ කරන්නේ මොනවද..?
මෙන්න මේ වගේ මානුෂික බැඳීම් තමයි..වඩා වටින්නේ...



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



  08.08.2013 බ්‍රහස්පතින්දා

අපේ ගෙදර ඉන්න එක සාමාජිකයෙක් නිසා...මේ දවස් වල අර්බුද ගොඩයි..
ළමයි දෙන්නට ඉස්කෝලේ නිවාඩු වුනාම එයා හිතන්නේ ..මුළු දවසම ළමයි දෙන්නා එයා එක්ක ඉන්න ඕන කියලා..
ඒ තමයි අපේ ජෙෆ්...බලු සුරතලා..
පොඩ්ඩාගේ ශිෂ්‍යත්වයට පාඩම් කරන එක තරම් මේකාට පෙන්නන්න බැරි දෙයක් තවත් නැහැ...සමහර වෙලාවට ඇවිත් පාඩම් කරන පොත උඩට අත තියලා වහගන්නවා...නැත්නම් පාඩම නවත් වනකල්ම බුරනවා...
අවධානය තරම් වටිනා දෙයක් එයාට තවත් නැහැ..
අපේ මහත්තයා නම් කියන්නේ ..බල්ලට පොඩි කාලේ ඉඳන් බල්ලෙකුට වගේ සැලකුවේ නැතුව හිටිය නිසාලු ..බල්ලා තවම තමන් කවුද කියන එක තේරුම් අරන් නැත්තේ...
ඇත්ත..මෙයා ඇත්තටම හිතන් ඉන්නේ එයා අපේ පවුලේ ලොකුම..ප්‍රධානම සාමාජිකයා කියලා...

සුරතල් සතෙක් ඇති කරන එක කෙනෙක්ගේ මනසට කොයි තරම් වටිනවද කියලා මම අත්දැකීමෙන්ම දන්නවා..සමහර වෙලාවට ඒ සතා සතෙක් නෙවෙයි..මනුස්සයෙකුට වඩා...බුද්ධිමත්...කෙනෙක් ගේ හැගීම් පවා තේරුම් ගන්න සතෙකුට හොඳට පුළුවන්...


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


 09.08.2013 සිකුරාදා

අද නිවාඩුවක් ලැබුණා...මුස්ලිම් අයගේ රාමසාන් නිසා...

ඔන්න ඉතින් දවසෙම ගෙදර....ගෙදර කියන්නේ ..වැඩ අධික දවසක්..

උදේ ගියා ලොකු පුතාට පන්තියක් හොයාගන්න කියලා...

පන්ති පවත්වන තැන..සම්මන්ත්‍රණයක්...

සම්මන්ත්‍රණය පවත්වන ගුරුතුමා..පසු ගිය කාලේ O/L පේපර් එකක් පිටට දුන්න කියලා මහා ආන්දෝලනයක් ඇති කල ගුරුවරයෙක්...

ඇත්තටම..ඒ දේවල් ඔප්පු වුනාද.....මම ඒ ගැන දන්නේ නැහැ..නමුත්..පත්තර වල ගිය කරුණු අනුව නම්...ඔහු ඒ වරද කළා කියලයි කරුණු කියවුනේ...එහෙම නම් ඒ වගේ කෙනෙකුට නැවත පන්ති කරන්න අවසර දෙනවද ..?

නොදන්නා නිසයි ඇත්තටම අහන්නේ...

මේ වගේ සිද්ධි කොයි තරම් වෙනවද..?

එතකොට මිනිස්සු වැරදි කලාට කමක් නැති වෙනවනේ...ටික කලකින් ඒ දේම නැවත කරන්න ඉඩ ලැබෙනවා නේ...

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ඉතින් මේ සතියත් ඉවර වුනා....මම ලබන සතියේදී හමුවෙන්නම්...
සුබ සති අන්තයක් ඔයාලට....